TEŞA BE'AV VE ZAMANA UYGUN BİR UYARI

bs"d

Önümüzdeki Pazartesi akşamı ve Salı günü Yahudi takviminin en acı gününü tekrar anacağız. 
Bet Ha'Mikdaş'ın iki kere yıkılması ve sonuçlarında şu anda da içinde olduğumuz sürgün devrinin başlaması.
Bildiğimiz gibi İslam dünyası ve fırsatçılar Tapınak Tepe'de olan son olaylar üzerine odaklanmaktalar. Haz"al (Rahmetli Hahamlarımız) bize sonuçta işin Yeruşalayim üzerinde biteceğini söylemişlerdi. Diaspora'da - nerede olursa olsun - Yahudi için yaşam şartları gittikçe zorlaşmakta ve etrafımızdaki çember daralmakta.

Bu ışıkta 1938 senesinde Varşova'da yaklaşan Holokost tehlikesine karşı Yahudileri uyarmaya çalışan, senelerce bunun için yırtınan modern tarihimizin en büyük Yahudi liderinden biri olarak kabul edilebilecek Jabotinsky'nin sözlerini bir kez daha okumakta büyük yarar var: -- İsteyen "Jews of Poland" yerine "Jews of ......" diye okuyabilir. İstemeyen Rayband gözlüklerini giymeye devam edebilir...

Kolay ve anlamlı bir oruç (umarım gerek kalmaz) ve yakında tüm Yeruşalayim'in bütünleşmesi ve tüm insanlığın TEK Tan-rı'ya serbestçe ibadet edebileceği Tapınağımızın inşaası dileklerimle.

Paragrafın kısaca tercümesi:
Polonya Yahudileri, üç senedir sizlere bir rica ile sesleniyorum. Sizleri büyük bir felaketin yaklaştığı hakkında aralıksız uyarmaktayım. Saçlarıma ak düştü ve yaslandım, çünkü kalbim kan ağlıyor, sizler, sevgili kardeşlerim, yakında yıkım ateşini fışkırtacak olan volkanı görmüyorsunuz. Ben korkunç bir manzara görüyorum. Kurtulabilmek için vakit az. Biliyorum, sizler göremiyorsunuz, çünkü günlük dertleriniz ile uğraşmaktasınız. Saat 12'ye varırken uyarılarıma kulak verin. All-ah aşkı için: Her biriniz halen vakit varken kendini kurtarsın. Ve zaman çok az.

GALUT NEDİR ANLAYABİLMEK İÇİN

bs"d

Galut nedir, Israel Devleti kurulunca sona erdi mi?
Neden halen Beyt Ha"Mikdaş'ı anıyoruz ve özlüyoruz?
Her şeye rağmen halen Yeruşalayim'in ortasında dahi Galut devam ediyor diyenleri anlayabilmek için:



GALUT 5775

BIR TESHA BE'AV DAHA ... GITTIKCE DAHA AGIR GELIYOR...

bs"d

Dun aksam dunyanin dort kosesine dagilmis Yahudiler yere oturup 1942 sene evvel ikinci defa kaybettigimiz yuvamizin , daha da onemlisi icimizde beraber yasadigimiz Yaratanimiz'in yakinligini kaybetmemizin agirligini hissetmeye calistik.
Bazen insanin akli almiyor bunu hissetmek nasil bu kadar kolay diye ?
Bazen de bu his o kadar uzak ki.

Ama soyle bir geriye bakinca bunun gittikce daha da kolaylastigini goruyoruz. Kisisel olarak bunu gun be gun yasayanlar oldugu gibi bir ulus olarak gittikce daha da boynumuzu sikan bir dugum gibi his ediyoruz.

5 sene evvel bugun Gazze ve Kuzey Shomron komunitelerinin acimasiz felaketten son anda bir mucize ile kurtulmalari icin dua ediyorduk. Olmadi. Bu komuniteler uzerine hurban geldi ve bunun sorumlulugunu tum ulus olarak tasiyoruz. Hemen ardindan bu 5 senen icinde olanlar ?
Askerlerimiz ve sivillerimiz olduruldu.
Bir kardesimiz Gazze'de Hamas'in cehenneminde esir.
Oldurulup kacirilan askerlerimizin arkasindan patlayan bir savas .
Guney'de Gazze'den guney yerlesimlerimize yagan fuzeleri durdurabilmek icin girisilen savas.
Kendisini savunmak icin ne yaparsa yapsin tum dunya tarafindan kinanan Israil. Bazen bu kinamalarin basini cekenlerin Goldstone ile sinirli kalmayan, J-street veya new Israel fund gibi utanc organizasyonlari olmasi. Ipekli lisanlar kullanarak bu hainlikleri Yahudiligin icindeki "pluralism" diye kimse bana satmasin lutfen , bugun bunlari yiyemiyecek kadar toklastik artik.
*******************************
Pentagon'a girmekten daha zor Kallar'da ibadet etmek zorunda kalanlar.
Bir zamanlar "shehina" ile birlikte olan bir ulusun evlatlarinin durumu.
Yasadigi toplumda dikkat cekmemek icin isimlerini bile degistirmek zorunda kalan Avraham , Yitzhak ve Yaakov'un shanli torunlari. Yahudi olmanin ayip olabilecegi hissi ile yasamanin agirligi.
*******************************
Ve tabii en buyuk teror: trafik kazalari.
Son 3 hafta icinde duyduklarimiz , trajediler.
Sabah evinden isine gitmek icin yola cikan ve daha arabasini calistirmadan oturdugu yerde noktalanan bir hayat mi? Geride biraktigi uc kizi ve esi mi?
Dedeleri ile tatil gecirmeye gelen kizlar ve trajik ucak kazasi.
Havuz kenarinda bir anda yuvarlanip bogulan iki yasindaki can mi?

Ve dun aksam trajik bir haber olarak gelen ama sabah eve ne kadar yakin oldugunu anladigimiz degerli Dan amcamizin acisi mi?

Tum bir millet olarak boynumuzdaki dugum gittikce daha darlasiyor. Insan yaslandikca mi bunu boyle his ediyor yoksa gercekten oyle mi?
Bilemiyorum.
Ama ben sanki bu sene bunu daha cok his ediyorum.

Yere oturup yas tutacagimiz son Tesha be'Av olsun bu.
Bundan sonraki Tesha be'Av'in sevinc ile insa edilmis Yerushalayim'de icimizde olmasi gereken , bizimle , bizim yuzumuzden galuta cikmis olan Shehina'nin donusu ile birlikte bir bayram olmasi dualari ile.

nizke be nehamat Tziyon ve binyan Yerushalayim...

                                                                  YAKINDA :