Değerli dostlar,
Öncelikle bana gerek özel olarak, gerek çeşitli platformlarda yazarak, text, Whatsapp mesajları ile ulaşan ve iyi dileklerini ileten tüm kardeşlerime teker teker teşekkür ediyorum.
Baruh Ha"Şem evime ve aileme dönebildim.
Zorlanarak ta olsa en azından bugün yazmaya başlayabildim. Çok odaklanamıyorum ama başlangıç.
Yürümeyi de zamanla tekrar öğreneceğim.
Geçen hafta Salı sabahı Los Angeles'ta erken saatte yaya geçidinde büyük bir arabanın süratle çarpması ile yeni bir hayata başlamak zorunda kaldım. Anında şuurumu kaybettim ve kendime geldiğimde hastahanedeydim.
Neyse uzun lafın kısası omurgalarımda 4 çatlak (oturmak ve yürümek sorunlarına neden), kafada (zaten daha evvel olan çatlaklara ek olarak) bir kaç çatlak, bir beyin sarsıntısı ve vücudumun resmen her köşesinde yaralar ve yanıklar (asfaltta olan sürüklenme ile) hayatta kaldım ve yazıyorum.
Küçük adımlar ve bir yürüteç ile tekrar yürümeye başladım, ama 2-3 dakikadan fazla ayakta kalamıyorum.
Neyse bunların hepsi zamanla yola girecek ama başımda olan darbe yüzünden "liberal" olarak uyanmış olma ihtimali beni çok korkutuyordu. :-)
Neyse hemen yanımda eşim olduğu bir test sırasında bana ismimi, tarihi filan sorarlarken ABD Başkanı bugün kim diye de sordular. Verdiğim cevap kafama eklenen yeni çatlakların ve beyin hasarının kontrol altında olduğunu bana ispatladı. Hemşirelerin de hoşuna gitti:
"Hüseyin" dedim.
Arada şunu yazmak istiyorum, bu tip durumlarda size bakım veren hemşire ve teknisyenlerin birer melek olduklarını anlıyorsunuz. İlk gün beyin kanaması korkusu ile beni gözetimde tuttuklarında bir hemşire başımdan ayrılmadı. Şansıma kaza ABD'nin sayılı iyi hastahanelerinden birine 2 blok yakınlıkta oldu.
Neyse bu yazıyı ara vererek 3 saatte ancak yazdım.
Şimdilik bu kadar ama yakında yine buradayım.
Sokak Yahudileri inatçı olurlar.
Buradayım.
