bs"d
Obama'nin dondurmasi eridikten sonra Israil'li Yahudiler'in (yerlesimciler -- kotu cocuklar) senelik % 4.9 olan buyume hizlarinin ihtiyaci olan insaatlarina suratle basladilar.
Kisa surede baslanan 544 yeni ev insaasi tabii Shalom Ahshav , J-street, Shalom gazetesi ve Obama'nin uykusunu kacirirken bu insaatlarda calisarak ailelerinin masasina ekmek koyabilen Arap isciler icin bir Beraha olmakta.
Haberin Ingilizcesi.
Son 1 ay icinde toplanan 4.8 milyon Dolarlik yardimin da ellerine ulasmasi ile yeni cocuk yuvalarinin da insaasina kisa zamanda baslanacak.
Ken yirbu !
shomer shabat
Pazar, Ekim 24, 2010
RUH CAGIRMA -- RABIN Z'L
bs"d
LatmaTV 'den harika bir sunum daha.
Rahmetli Yitzhak Rabin'in ruhu cagirilirsa :
LatmaTV 'den harika bir sunum daha.
Rahmetli Yitzhak Rabin'in ruhu cagirilirsa :
Perşembe, Ekim 14, 2010
SOL KANATTAN BIR MAKALEYI TAVSIYE EDIYORUM.
bs"d
Asagidaki makale Wall Street Journal'in websitesinden.
Siteden direkt okuyamayanlar icin tum makaleyi kopyaladim.
Her turlu yolu denemis makalenin yazari hakkinda bilgi: Yossi Klein Ha'Levi
Bu makalenin ana hatlari bir cok gercegi cok guzel ortaya koyuyor. Ancak yazarin vardigi sonuca katilmasam dahi, Israil solunu her zaman elestiren biri olarak bu makalenin adilce yazilmis oldugunu gorup paylasmamayi gunah saydim.
Yazarin solcu, sagci veya futbolcu (biografisini okursaniz ne demek istedigimi anlarsiniz) olmasi beni zerre kadar ilgilendirmiyor. Ama kisaca Israil toplumunun duyarliligini ve ozellikle "yerlesimciler" diye adlandirilip dunyanin basindaki butun sorunlardan sorumlu tutulan Yahudilerin gerek toplum, devlet ve ordu icindeki konumlarini guzel bir sekilde ozetlemis.
Ozellikle Amerikan ve Avrupa solu ile Israil solunun bazi durumlarda bir birlerinden ne kadar farkli olabilecegini de gosteriyor. Bu bolumleri ozellikle isaretledim.
Sari zemin ile isretledigim bolumler sozunu ettigim sol bakisini, kirmizi harfler ise toplumsal yapinin bir gercegini gostermekte.
Makaleyi Turkce'ye cevirmeyi cok isterdim, belki baska zaman.
By YOSSI KLEIN HALEVI
Jerusalem
Two issues related to West Bank settlements are on the current agenda
of Israeli Defense Minister and Labor Party leader Ehud Barak. The
first is Mr. Barak’s attempt to persuade the Netanyahu government to
extend a freeze on settlement building. The second is his attempt to
legalize two houses in a tiny West Bank settlement called Hayovel that
were built without government permission and face possible demolition.
The houses were built by two war heroes. Major Eliraz Peretz fell in a
skirmish on the Israeli-Gaza border a half year ago; Israelis were
especially touched by his story because his older brother died in
Lebanon 12 years ago. The second hero, Major Ro’i Klein, was killed in
Lebanon in 2006 after leaping onto a grenade to save his men.
Fallen soldiers have a sacrosanct status here. Demolishing the houses
that Peretz and Klein built for their families seems to Israelis,
whatever their politics, an unbearable act of ingratitude. Even the
bitterly anti-settlement movement Peace Now informed the Supreme Court
that while it seeks the removal of illegal houses in Hayovel, an
exception should be made for these two dwellings. “We are not
indifferent to the feelings of the public on this matter,” a Peace Now spokeswoman explained.
The story of the Peretz and Klein houses has significance beyond what
it tells us about Israeli sensitivities. Increasingly, Israel’s
military elite is coming from West Bank settlements and, more broadly,
from within the religious Zionist community that produced the
settlement movement and passionately supports it.
Perhaps 40% of combat officers are now religious Zionists (not to be
confused with ultra-orthodox Haredim), nearly three times their
percentage in the general population. In the early 1990s, the number
of religious combat officers was barely 2%. The newly appointed deputy
chief of staff, Yair Naveh, is a religious Zionist.
Once it was kibbutzim, or collectivist farms, that produced the
nation’s combat elite. Now it is the religious Zionist community that
raises its sons to sacrifice. Every Sabbath day the same scene is
repeated throughout the settlements: Young men wearing knitted
skullcaps precariously pinned to close-cropped hair gather outside the
synagogue and exchange stories from their combat units—while their
younger brothers eavesdrop and decide which units they will one day join.
The prominence of religious Zionists in the Israel Defense Force (IDF)
explains in part why the prospect of a West Bank withdrawal is so
traumatic to policy makers and to IDF commanders. If the army is sent
to dismantle settlements in the West Bank—as it did in Gaza in
2005—there is the very real threat of widespread disobedience and the
collapse of entire units.
During the Gaza withdrawal, only a handful of radical rabbis urged
soldiers to refuse orders. Today that sentiment has grown among even
mainstream religious Zionists like the former Supreme Court justice,
Zvi Tal, who recently declared that if he were a soldier sent to
evacuate a settlement, he would refuse.
The “settler” has assumed a near demonic image around the world, but
most Israelis know that only a radical fringe is responsible for
uprooting Palestinian olive trees and vandalizing mosques. Most
settlers are part of the mainstream. Israelis encounter them in the
army, in the workplace, and in the universities.
Shaul Mofaz, a leader of the pro-withdrawal party, Kadima, was a
founder in the mid 1970s of the Elkana settlement in the northern West Bank. Mr. Mofaz’s party colleague, Knesset member Otniel Schneller, still lives in a settlement.
Crucially, few Israelis regard settlers as interlopers on another
people’s land. The political wisdom of the settlement project is
intensely debated here, but only a leftwing fringe denies the historic
right of Jews to live in what was the biblical heartland of Israel.
Still, while settlers remain widely appreciated for their idealism,
their political agenda has become a minority position. The left has
won the argument that ending the occupation is an Israeli existential
need. If Israelis believed that peace were possible, a majority would
opt for painful compromise and support West Bank withdrawal.
But given the absence of a credible Palestinian partner able to
deliver a majority of his people for a compromise Israelis could live
with, the public will continue to avoid a traumatic confrontation with
settlers that could rupture the military and lead to civil war.
“For all the ambivalence toward the settlements, there is good reason
why the Israeli government should heed Defense Minister Barak’s advice
and extend a settlement freeze. If nothing else, a freeze would prove
that the obstacle to Middle East agreement isn’t the
settlements—blueprints exist, after all, for resolving the settlement
issue in a comprehensive peace agreement—but the more basic refusal of
the Palestinian leadership to accept the legitimacy of Jewish sovereignty over any part of the land.”
And if the international community wants to understand why the Israeli
public doesn’t share its antipathy toward the settlers or its urgency
to uproot settlements, a good place to begin is with Mr. Barak’s
effort to legalize two houses on a West Bank hilltop.
Mr. Halevi is a fellow at the Shalom Hartman Institute in Jerusalem,
and a contributing editor of the New Republic.
Asagidaki makale Wall Street Journal'in websitesinden.
Siteden direkt okuyamayanlar icin tum makaleyi kopyaladim.
Her turlu yolu denemis makalenin yazari hakkinda bilgi: Yossi Klein Ha'Levi
Bu makalenin ana hatlari bir cok gercegi cok guzel ortaya koyuyor. Ancak yazarin vardigi sonuca katilmasam dahi, Israil solunu her zaman elestiren biri olarak bu makalenin adilce yazilmis oldugunu gorup paylasmamayi gunah saydim.
Yazarin solcu, sagci veya futbolcu (biografisini okursaniz ne demek istedigimi anlarsiniz) olmasi beni zerre kadar ilgilendirmiyor. Ama kisaca Israil toplumunun duyarliligini ve ozellikle "yerlesimciler" diye adlandirilip dunyanin basindaki butun sorunlardan sorumlu tutulan Yahudilerin gerek toplum, devlet ve ordu icindeki konumlarini guzel bir sekilde ozetlemis.
Ozellikle Amerikan ve Avrupa solu ile Israil solunun bazi durumlarda bir birlerinden ne kadar farkli olabilecegini de gosteriyor. Bu bolumleri ozellikle isaretledim.
Sari zemin ile isretledigim bolumler sozunu ettigim sol bakisini, kirmizi harfler ise toplumsal yapinin bir gercegini gostermekte.
Makaleyi Turkce'ye cevirmeyi cok isterdim, belki baska zaman.
By YOSSI KLEIN HALEVI
Jerusalem
Two issues related to West Bank settlements are on the current agenda
of Israeli Defense Minister and Labor Party leader Ehud Barak. The
first is Mr. Barak’s attempt to persuade the Netanyahu government to
extend a freeze on settlement building. The second is his attempt to
legalize two houses in a tiny West Bank settlement called Hayovel that
were built without government permission and face possible demolition.
The houses were built by two war heroes. Major Eliraz Peretz fell in a
skirmish on the Israeli-Gaza border a half year ago; Israelis were
especially touched by his story because his older brother died in
Lebanon 12 years ago. The second hero, Major Ro’i Klein, was killed in
Lebanon in 2006 after leaping onto a grenade to save his men.
Fallen soldiers have a sacrosanct status here. Demolishing the houses
that Peretz and Klein built for their families seems to Israelis,
whatever their politics, an unbearable act of ingratitude. Even the
bitterly anti-settlement movement Peace Now informed the Supreme Court
that while it seeks the removal of illegal houses in Hayovel, an
exception should be made for these two dwellings. “We are not
indifferent to the feelings of the public on this matter,” a Peace Now spokeswoman explained.
The story of the Peretz and Klein houses has significance beyond what
it tells us about Israeli sensitivities. Increasingly, Israel’s
military elite is coming from West Bank settlements and, more broadly,
from within the religious Zionist community that produced the
settlement movement and passionately supports it.
Perhaps 40% of combat officers are now religious Zionists (not to be
confused with ultra-orthodox Haredim), nearly three times their
percentage in the general population. In the early 1990s, the number
of religious combat officers was barely 2%. The newly appointed deputy
chief of staff, Yair Naveh, is a religious Zionist.
Once it was kibbutzim, or collectivist farms, that produced the
nation’s combat elite. Now it is the religious Zionist community that
raises its sons to sacrifice. Every Sabbath day the same scene is
repeated throughout the settlements: Young men wearing knitted
skullcaps precariously pinned to close-cropped hair gather outside the
synagogue and exchange stories from their combat units—while their
younger brothers eavesdrop and decide which units they will one day join.
The prominence of religious Zionists in the Israel Defense Force (IDF)
explains in part why the prospect of a West Bank withdrawal is so
traumatic to policy makers and to IDF commanders. If the army is sent
to dismantle settlements in the West Bank—as it did in Gaza in
2005—there is the very real threat of widespread disobedience and the
collapse of entire units.
During the Gaza withdrawal, only a handful of radical rabbis urged
soldiers to refuse orders. Today that sentiment has grown among even
mainstream religious Zionists like the former Supreme Court justice,
Zvi Tal, who recently declared that if he were a soldier sent to
evacuate a settlement, he would refuse.
The “settler” has assumed a near demonic image around the world, but
most Israelis know that only a radical fringe is responsible for
uprooting Palestinian olive trees and vandalizing mosques. Most
settlers are part of the mainstream. Israelis encounter them in the
army, in the workplace, and in the universities.
Shaul Mofaz, a leader of the pro-withdrawal party, Kadima, was a
founder in the mid 1970s of the Elkana settlement in the northern West Bank. Mr. Mofaz’s party colleague, Knesset member Otniel Schneller, still lives in a settlement.
Crucially, few Israelis regard settlers as interlopers on another
people’s land. The political wisdom of the settlement project is
intensely debated here, but only a leftwing fringe denies the historic
right of Jews to live in what was the biblical heartland of Israel.
Still, while settlers remain widely appreciated for their idealism,
their political agenda has become a minority position. The left has
won the argument that ending the occupation is an Israeli existential
need. If Israelis believed that peace were possible, a majority would
opt for painful compromise and support West Bank withdrawal.
But given the absence of a credible Palestinian partner able to
deliver a majority of his people for a compromise Israelis could live
with, the public will continue to avoid a traumatic confrontation with
settlers that could rupture the military and lead to civil war.
“For all the ambivalence toward the settlements, there is good reason
why the Israeli government should heed Defense Minister Barak’s advice
and extend a settlement freeze. If nothing else, a freeze would prove
that the obstacle to Middle East agreement isn’t the
settlements—blueprints exist, after all, for resolving the settlement
issue in a comprehensive peace agreement—but the more basic refusal of
the Palestinian leadership to accept the legitimacy of Jewish sovereignty over any part of the land.”
And if the international community wants to understand why the Israeli
public doesn’t share its antipathy toward the settlers or its urgency
to uproot settlements, a good place to begin is with Mr. Barak’s
effort to legalize two houses on a West Bank hilltop.
Mr. Halevi is a fellow at the Shalom Hartman Institute in Jerusalem,
and a contributing editor of the New Republic.
HEY GIDI GUNLER HEY
bs"d
23 sene evvel bir gece ansizin alarm ile getirildigimiz Han Yunis'te yere bagdas kurmus zamanin Savunma Bakani'ni dinliyorduk.
Elindeki tahta cop ile "ya bu kirilacak, ya da onlarin bacaklari" diye ogut vermisti Basbakan iken katl edilen rahmetli Savunma Bakani.
Sozlerini ciddiye alanlar sonra televizyon kameralarina yakalaninca hapislik olmuslardi.
Neyse, bilinen manzaralar.
Sagdan soldan tas yagmuru icinde gunler.
Plajda gozune kum kacanlarin , kafasina tas yiyenleri sertlik ile sucladiklari gunler.
23 sene evvel bir gece ansizin alarm ile getirildigimiz Han Yunis'te yere bagdas kurmus zamanin Savunma Bakani'ni dinliyorduk.
Elindeki tahta cop ile "ya bu kirilacak, ya da onlarin bacaklari" diye ogut vermisti Basbakan iken katl edilen rahmetli Savunma Bakani.
Sozlerini ciddiye alanlar sonra televizyon kameralarina yakalaninca hapislik olmuslardi.
Neyse, bilinen manzaralar.
Sagdan soldan tas yagmuru icinde gunler.
Plajda gozune kum kacanlarin , kafasina tas yiyenleri sertlik ile sucladiklari gunler.
Iste o gunlerden baska bir politikacinin sozleri :
Netanyahu : "Tas atanlara oldurmek amaci ile ates edin"
Bugun ise...
Çarşamba, Ekim 13, 2010
SHALOM GAZETESI MI , SHALOM AHSHAV GAZETESI MI?
bs"d
Gecen hafta Shalom Gazetesin'nin attigi "Barisa Yerlesim Engeli" basliginin devami olarak bu hafta karikaturist Izel Rozental'in cizimi dikkatimi cekti. Gerci gecen hafta da Izel Rozental'in "baris guvercini"ni ezen Israil buldozeri karikaturu atilan basligin cizgilenmis hali idi.
Bu haftaki karikatur de ise "savas naralari" atan bir vatandas ile yapilan roportaj konu edilmis.
Izel Rozental'a ve Shalom gazetesinin politik cizgisini belirleyenlere bir kac uyarim var.
Oncelikle bu fikri savunan , yani "gercek baris"a Ortadogu'da ve sahip oldugumuz komsular ile sadece ve sadece kuvvetli olarak ve gerekirse savasarak ve (kusura bakmasinlar) ama bu savaslardan da GALIP cikarak varilabilecegini dusunen milyonlar mevcut.
Bu milyonlarin icinde gerek halen savasabilecek konumda olanlar ve gerekse de yakinlarini bu savaslarda kaybetmis olanlar var.
Aynen gecen gun buraya ilettigim Profesor Aumann'in kendi oglunu kaybettigi gibi.
Aynen Profesor Aumann gibi veya binlercesi gibi tum acisina ragmen ve tum acilari ile bulundugumuz cografyanin hayalperestler icin Aushwitz yoluna en kestirmeden gidilebilecek yer oldugunu idrak edenler de var.
Gerek Israil'in gecmis savaslarinda (ozellikle Yom Kipur) , gerekse son Lubnan Savasinda yurtdisinda yasayip (yani Israil disinda-- Turkiye degil ) bu goreve kosanlarin da varligini cok iyi biliyoruz. Yuzlerce ve binlercesi mevcut.
Son secimlerle de belli oldugu gibi Israil'de goz ardi edilemiyecek bir toplum tarafindan savunulan bu fikrin "savas naralari" atan kesmin yansimasi olarak bu sekilde cizilmesi Shalom Ahshav Gazetesi'nin yomumu belli ediyor.
Sanirim karikaturun sadece belden yukari cizilmis olamasi da belki bu beyin tek bacakli bir savas gazisi olmasindan dolayidir . Kim bilir ?
Gecen hafta Shalom Gazetesin'nin attigi "Barisa Yerlesim Engeli" basliginin devami olarak bu hafta karikaturist Izel Rozental'in cizimi dikkatimi cekti. Gerci gecen hafta da Izel Rozental'in "baris guvercini"ni ezen Israil buldozeri karikaturu atilan basligin cizgilenmis hali idi.
Bu haftaki karikatur de ise "savas naralari" atan bir vatandas ile yapilan roportaj konu edilmis.
Izel Rozental'a ve Shalom gazetesinin politik cizgisini belirleyenlere bir kac uyarim var.
Oncelikle bu fikri savunan , yani "gercek baris"a Ortadogu'da ve sahip oldugumuz komsular ile sadece ve sadece kuvvetli olarak ve gerekirse savasarak ve (kusura bakmasinlar) ama bu savaslardan da GALIP cikarak varilabilecegini dusunen milyonlar mevcut.
Bu milyonlarin icinde gerek halen savasabilecek konumda olanlar ve gerekse de yakinlarini bu savaslarda kaybetmis olanlar var.
Aynen gecen gun buraya ilettigim Profesor Aumann'in kendi oglunu kaybettigi gibi.
Aynen Profesor Aumann gibi veya binlercesi gibi tum acisina ragmen ve tum acilari ile bulundugumuz cografyanin hayalperestler icin Aushwitz yoluna en kestirmeden gidilebilecek yer oldugunu idrak edenler de var.
Gerek Israil'in gecmis savaslarinda (ozellikle Yom Kipur) , gerekse son Lubnan Savasinda yurtdisinda yasayip (yani Israil disinda-- Turkiye degil ) bu goreve kosanlarin da varligini cok iyi biliyoruz. Yuzlerce ve binlercesi mevcut.
Son secimlerle de belli oldugu gibi Israil'de goz ardi edilemiyecek bir toplum tarafindan savunulan bu fikrin "savas naralari" atan kesmin yansimasi olarak bu sekilde cizilmesi Shalom Ahshav Gazetesi'nin yomumu belli ediyor.
Sanirim karikaturun sadece belden yukari cizilmis olamasi da belki bu beyin tek bacakli bir savas gazisi olmasindan dolayidir . Kim bilir ?
DAYANISMA DIYE BUNA DENIR
bs"d
Bugun Acem Fuhrer , takunyali Fuhrer ile bulusmadan Lubnan Israil sinirina gelip Israil'i taslayacakmis.
Tabii "neemaney Hitler" "Neturey Karta" cocuklari da Mea Shearim'de saat 1'de taslamaya katilacaklarmis.
Ilgilenen varsa :
2- Neturey Karta cocuklarinin Teror orgutu ilan edilip sinirdisi edilmeleri ve/veya tutuklanmalari gerekir.
Bugun Acem Fuhrer , takunyali Fuhrer ile bulusmadan Lubnan Israil sinirina gelip Israil'i taslayacakmis.
Tabii "neemaney Hitler" "Neturey Karta" cocuklari da Mea Shearim'de saat 1'de taslamaya katilacaklarmis.
Ilgilenen varsa :
IKI MUTLAK YAPILMASI GEREKEN :
1- Ahmedinejad'in oraya gelmesi ile Israil'in yapmasi gereken en dogru sey bir kursun ile Hitler'i yok etmesidir.2- Neturey Karta cocuklarinin Teror orgutu ilan edilip sinirdisi edilmeleri ve/veya tutuklanmalari gerekir.
Salı, Ekim 12, 2010
Pazartesi, Ekim 11, 2010
IKI KAHRAMAN YORUMUNA DEVAM
bs"d
Henuz Yediyot Ahronot'un websitesine yansimayan bur roportaj ile haberin Ingilizcesi : Dalya Rabin
Gercek sorumlularin hesap vermeleri, Israil'in yasadigi bu buyuk traumanin bu kadar basite indirilmemesi gerektiginin inancini tasiyanlar az degil. Ve hic biri de Yigal Amir'i veya onun gibi davranabilecek olanlari destekliyorlar demek degildir bu.
Biz insanlar ve inananlar gereken adaleti saglamak ile yukumluyuz.
Biz bunu basaramazsak kimse de ilahi adaletten kacabilecegini sanmamali.
Bugunku yeri ne olursa olsun...
Gecen hafta Moshe Dayan'in Kipur Savasi sirasi ve sonrasinda kayda gecen sozleri ve dile getirdigi bazi pismanliklarindan soz ederken Yitzhak Rabin'in de Oslo prosedurunde hata yaptiginin farkina vardigini ve geri donmeyi dusundugunu yazmistim:
"Yitzhak Rabin buyuk bir ihtimal ile Oslo hatasinin farkina varmisti. Aynen Moshe Dayan gibi hatasinin farkinda ve nasil durumu kurtarabileceginin arayisinda idi. Ama maalesef etrafinda bunu kabullenmeye hazir olmayan(lar) vardi ve Dayan ile ayni sansi yakalamaya omru vefa ettirilmedi. Oyunu bozmak uzereydi."
Bugun Ibranice yayinlanan gunluk Yediyot Aharonot gazetesine demec veren rahmetli Yitzhak Rabin'in kizi Dalya Rabin babasinin suikaste kurban gitmese idi Filistin tarafinin teroru birakmamasi yuzunden Oslo gidisatini durdurmayi dusundugunu soylemekte: "Babama yakin olan bircok kisi bana kendi katlinin arifesinde Oslo prosesini durdurmayi dusundugunu soylediler."
"Rabin dusunmeden koru korune kosan biri degildi. Babam bizim tarafimizdan da geriye dogru donusu dusunmekteydi. Devletin guvenligi onun icin bir kutsaldi."
Henuz Yediyot Ahronot'un websitesine yansimayan bur roportaj ile haberin Ingilizcesi : Dalya Rabin
*(14 Ekim 2010): Daliya Rabin ile yapilan roportajin Ingilizcesi : My father, Yitzhak Rabin
Iste tum bunlardan dolayi Yitzhak Rabin'in katlinin sadece kafayi yemis , kendini kaybetmis bir sahis ustune yuklenemeyecegi bir gercek. Onca guvenligi asip iki kursunla isi bitirmek o kadar kolay miydi?
Bunca kurban veren bir milletin gercekleri ogrenmeyi istemesi, illa da Yigal Amir'in tarafini tutuyor , onu yuceltiyor diye gorulmemeli.
Gercek sorumlularin hesap vermeleri, Israil'in yasadigi bu buyuk traumanin bu kadar basite indirilmemesi gerektiginin inancini tasiyanlar az degil. Ve hic biri de Yigal Amir'i veya onun gibi davranabilecek olanlari destekliyorlar demek degildir bu.Biz bunu basaramazsak kimse de ilahi adaletten kacabilecegini sanmamali.
Bugunku yeri ne olursa olsun...
PERES , PERES , PERES ... UF GOZAL KFAR
bs"d
FKO Genel Baskani, Hoze Medinat Falastin Shimon Peres dun Kneset'in kis sezonunun acilis konusmasinda nerede oldugunu sasirdi.
Hadi gelin bu "Baris dini" kohenine inanalim ve bizim tarafimizda iki devlet konusu ustunde cogunlugun var oldugunu var sayalim. Ama bu isin bir de karsi tarafi oldugunu bilmiyor mu bu LOSER ?
Onlar icin tek cozumun "son cozum" oldugunu idrak etmesi icin daha ne kadar kurban sunmaliyiz bu adamin doymak bilmeyen istahina?
Kendi sinirlarini asip Kneset'i kendi politik intiharci hayalleri ile oyalayan bu adam hepimizi gommeden rahat etmeyecek. Ama bu ulsu Peres'siz gunleri de yasayacaktir.
Dusunun Abdullah Gul TBMM'nin acilisinda Kurdistan'in kurulusunun hayalleri ile dolu bir konusma yapsin.
Yapmaz.
Abdullah Gul bu kadar alcalmaz.
Peres,
birak artik bu milletin yakasini. Yeteri kadar kan verdik, yeteri kadar sakat verdik senin bu hayallerinin ugruna.
Haaretz gazetesi okuyucularindan birinin yorumunda yazdigi gibi " YOM BLI PERES' ilan edilmeli. Senede bir gun "PERESSIZ" bir gun ilan edilmeli.
Zevulun Orlev'in dedigi gibi "Kneset hic bir zaman iki Devlet fikrini oylamadi ve Basbakan Netanyahu'nun gecen sene Bar Ilan Universitesi'nde yaptigi konusma hic bir zaman Kneset'in oy testine sunulmadi" .
Ama butun suc bizde. Kim demis Yahudiler akillidir diye ?
Aldik bu adami sanki bir meretmis gibi Israil Devleti'nin Cumghurbaskani yaptik.
Mustahikiz ...
FKO Genel Baskani, Hoze Medinat Falastin Shimon Peres dun Kneset'in kis sezonunun acilis konusmasinda nerede oldugunu sasirdi.HaDa'Sh partisinin genel kurulunun acilisinda oldugu hisleri ile Kneset'te Eretz Israel topraklari uzerinde iki devlet fikrinin cogunluk haline geldigini bildirdi.
Yahudi ulusunun uzerine getirdigi Oslo kiyameti ile binlerce Yahudi ve Arap sucsuzun olumunden sorumlu Shimon Peres'in halen ayni hayal ile Yahudi milletini kendi "Baris dini" mezbahasinda kurban olarak sunma planlari gecerliligini korumakta.
Hadi gelin bu "Baris dini" kohenine inanalim ve bizim tarafimizda iki devlet konusu ustunde cogunlugun var oldugunu var sayalim. Ama bu isin bir de karsi tarafi oldugunu bilmiyor mu bu LOSER ?
Onlar icin tek cozumun "son cozum" oldugunu idrak etmesi icin daha ne kadar kurban sunmaliyiz bu adamin doymak bilmeyen istahina?
Kendi sinirlarini asip Kneset'i kendi politik intiharci hayalleri ile oyalayan bu adam hepimizi gommeden rahat etmeyecek. Ama bu ulsu Peres'siz gunleri de yasayacaktir.
Dusunun Abdullah Gul TBMM'nin acilisinda Kurdistan'in kurulusunun hayalleri ile dolu bir konusma yapsin.
Yapmaz.
Abdullah Gul bu kadar alcalmaz.
Peres,
birak artik bu milletin yakasini. Yeteri kadar kan verdik, yeteri kadar sakat verdik senin bu hayallerinin ugruna.
Haaretz gazetesi okuyucularindan birinin yorumunda yazdigi gibi " YOM BLI PERES' ilan edilmeli. Senede bir gun "PERESSIZ" bir gun ilan edilmeli.
Zevulun Orlev'in dedigi gibi "Kneset hic bir zaman iki Devlet fikrini oylamadi ve Basbakan Netanyahu'nun gecen sene Bar Ilan Universitesi'nde yaptigi konusma hic bir zaman Kneset'in oy testine sunulmadi" .
Ama butun suc bizde. Kim demis Yahudiler akillidir diye ?
Aldik bu adami sanki bir meretmis gibi Israil Devleti'nin Cumghurbaskani yaptik.
Mustahikiz ...
YAHUDI VE DEMOKRATIK ????
bs"d
Son gunlerde Israil'de esen "sadakat yemini" furyasi icinde bir ozellik dikkati cekiyor: "Yahudi ve Demokratik" bir Devlet sisteminden , yapisindan soz ediliyor.
Aslinda kulaga ve kalbe, ozellikle Bati -Avrupai ozenti gozlukleri ile baktigimizda, cok hos gelen iki kelime.
Ama Japonca'da dedikleri gibi ikisi bir arada yasayabilir mi?
En azindan bizim Avrupa, Amerika'da alistigimiz demokratik haklar ve sorumluluklar cercevesinde.
Bu bildiride "demokrasi" kelimesinin gecmemesinin nedeni kurucu atalarin demokratik degil "sosyalist" amaclar ile yonlenmis olmalari idi. Isci sinifinin uretimi kontrolu ve sermayenin tekrar dagitimi uzerine odaklanan dunya gorusleri vardi. Israil'in "demokrasi" ile olan iliskisi ve bir yerde aski sosyalizmin cokusu ile yesermeye basladi.
Bu demokrasi ise ne Bati'dan tanidigimiz ne de Yahudilik ile beraber yuruyebilecek bir demokrasi degil. Solcu-ateist -elitist totalirizmin kendi icin alet olarak kullandigi bir sistem.
Oyle bir sistem ki iki ucun bir birleri ile yaptiklari ortaklik (ateist laik liderler -- haredi liderler) sonucu ortada kalan ve yuzde 95'lik oranindaki halkin ezilmesi ve somurulmesine neden olmakta. Yerlesik arkaik secim sistemi ile de %95 kendi kendinin somurulmesine destek olmakta. Hatta isin militanligina dahi soyunmakta.
Israil'in secim sistemi ve "demokrasisi" kendi kendini sado-masohist bir toplum yaratarak beslemekte.
Bu yuzden Ehud Barak'in onerdigi " Bagimsizlik bildirisinin ruhu" kelimelerinin eklenmesi bu bildiride bir defa dahi sozu edilmeyen "demokrasi"nin degil sozu edilen Yahudi Devleti (HEREBY DECLARE THE ESTABLISHMENT OF A JEWISH STATE IN ERETZ-ISRAEL) anlayisinin agirligini one surmekte.
Son gunlerde Israil'de esen "sadakat yemini" furyasi icinde bir ozellik dikkati cekiyor: "Yahudi ve Demokratik" bir Devlet sisteminden , yapisindan soz ediliyor.
Aslinda kulaga ve kalbe, ozellikle Bati -Avrupai ozenti gozlukleri ile baktigimizda, cok hos gelen iki kelime.
Ama Japonca'da dedikleri gibi ikisi bir arada yasayabilir mi?
En azindan bizim Avrupa, Amerika'da alistigimiz demokratik haklar ve sorumluluklar cercevesinde.
Ama neyse.
Ehud Barak "eger ongorulen degisiklikler bu kanun tasarisi icine eklenmez ise karsi oy kullanacagim" diye belirtti. Diger isci partisi vekillerine ters olarak bu kanun tasarisina sicak bakan Barak bu tasari icine "Bagimsizlik bildirisinin ruhu ile" kelimelerinin eklenmesinde israrci.
Bu konuda Barak'i desteklememek elde degil. Ama "Bagimsizlik bildirisi" icinde bir tek defa dahi "Demokrasi" kelimesi yer almamakta.
Ingilizcesinden kontrol etmek isteyen varsa : "Israil'in Bagimsizlik Bildirisi"
Kurucu atalarimiz "Yahudi ve demokrasi" kelimelerinin sonucta yan yana cok anlamli olamayacaklarinin farkindaydilar. Sozu gecen bildiride kurulmakta olan Israil Devleti'nin her turlu "Yahudi ilticasina" acik oldugunu vurgulamakta.
Her ne kadar bu bildiri her turlu dinsel,irksal ve cinsel farkliliklara acik olacagini ve esitlik ile yaklasilacagini soylerek bunun bir demokrasi sekli olduguna isaret etse dahi sadece Yahudi multecilere oncelik ve hatta biricilik tanimasi Bati dunyasindan tanidigimiz demokrasi anlayisi ile uyusmamakta.(THE STATE OF ISRAEL will be open for Jewish immigration and for the Ingathering of the Exiles)Bu bildiride "demokrasi" kelimesinin gecmemesinin nedeni kurucu atalarin demokratik degil "sosyalist" amaclar ile yonlenmis olmalari idi. Isci sinifinin uretimi kontrolu ve sermayenin tekrar dagitimi uzerine odaklanan dunya gorusleri vardi. Israil'in "demokrasi" ile olan iliskisi ve bir yerde aski sosyalizmin cokusu ile yesermeye basladi.
Bu demokrasi ise ne Bati'dan tanidigimiz ne de Yahudilik ile beraber yuruyebilecek bir demokrasi degil. Solcu-ateist -elitist totalirizmin kendi icin alet olarak kullandigi bir sistem.
Oyle bir sistem ki iki ucun bir birleri ile yaptiklari ortaklik (ateist laik liderler -- haredi liderler) sonucu ortada kalan ve yuzde 95'lik oranindaki halkin ezilmesi ve somurulmesine neden olmakta. Yerlesik arkaik secim sistemi ile de %95 kendi kendinin somurulmesine destek olmakta. Hatta isin militanligina dahi soyunmakta.
Israil'in secim sistemi ve "demokrasisi" kendi kendini sado-masohist bir toplum yaratarak beslemekte.
Bu yuzden Ehud Barak'in onerdigi " Bagimsizlik bildirisinin ruhu" kelimelerinin eklenmesi bu bildiride bir defa dahi sozu edilmeyen "demokrasi"nin degil sozu edilen Yahudi Devleti (HEREBY DECLARE THE ESTABLISHMENT OF A JEWISH STATE IN ERETZ-ISRAEL) anlayisinin agirligini one surmekte.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)




