İki gün evvel geçen sene İslamist teröristler tarafından kaçırılıp katl edilen 3 yavrumuz Naftali, Eyal ve Gilad'ın yahrzeitları (meldadoları) vardı.
Bu konuda Rabbi Paysach Krohn'dan dinlediğim kısa bir anekdot:
Naftali Frenkel'in annesi Rahel Frenkel şiva (7 günlük yas) sırasında Rabbi Krohn'a "oğlumun ölüm haberini aldığımda bir nevi de olsa rahatladım" der. Rabbi "nasıl oluyor?" diye sorunca Rahel Frenkel Naftali'nin en baş zevklerinden ve heyecanla yerine getirdiği mitzvalardan birinin Tefilin takmak olduğunu ve bu mitzvayı kaçırmaktan çok korktuğunu anlatır.
Bu teröristlerin oğluma Tefilin takma şansını vermeyeceklerini bildiğim için her şeyin yanında onun buna ne kadar dertlendiğini de düşünüyordum.
"O acı haber bizlere ulaştığında ve teröristlerin oğullarımızı aynı gün katl ettiklerini öğrendiğimde bir milim de olsa bir yük eksilmiş gibi hissettim. En azından Naftali bu rahatsızlığı tatmadı."
Rabbi Krohn tüm bu felaket içinden bile bir minik ışık bulan bu anneyi bir çok kimsenin anlayamayacağını bilerek bütün sene boyunca bu konuşmayı açıklamamış.
Geçenlerde taşıdığı ismin kişi üzerindeki etkileri ile ilgili bir konuşma yapmaya hazırlanırken farkına varmış.
Naftali ismi İbranice'de Tefilin kelimesi ile aynı harflerden oluşuyor.
נפתלי תפלין
Bir sene evvel Rahel Frenkel ile olan sohbeti bir sene sonra isimler üzerine vereceği bir konuşmada yer alıyor.
Çocuklarımıza isim verirken Yahudi ismi vermenin (en azından ikinci isim bile olarak olsa da --aslında ilk isim sayılır) o çocuğun karakteri üzerine etkilerini aklımızda tutmamız ile ilgili bu konuşma içinden başka örnekler de var.
Zamanım olunca paylaşacağım.
Şabat Şalom
