bs"d
Tekrar etmekte yarar var.
Ne Nazizm, ne Komünizm ne de fanatik İslamizm insanlığın geleceği için bunlar kadar tehlikeli değiller.
Yılbaşı akşamı Cologne'de Müslüman mültecilerin Alman kadınlara yaptıklarından sonra bu tip dümbelekleri, oranın Belediye Başkanı gibi ruhsuzları timarhanelerde izole etmezsek insanlığın geleceğine limon suyu ekleyelim.
shomer shabat
Cuma, Ocak 08, 2016
Salı, Ocak 05, 2016
GÖZ YAŞINA DEĞMEZ
bs"d
Yıldızı yükselmekte olan ABD Yahudisi Ben Shapiro'dan:
Obama'nın göz yaşı sarf etmeyeceği şeyler:
AYNI BOXUN SUYU BUNLAR
bs"d
Kendi dikta rejimleri için sahte göz yaşları döküp embesil oy verenleri etki altında bırakmaya çalışanlar sürüsü.
Bugün "ABD vatandaşlarını silahsızlandırma" savaşı süreci üzerine bir basın toplantısı yapan Hüseyin yine timsahlığını koydu ortaya.
Hepsi aynı bunların:
Eklemek istediğiniz politikacıların ağlayan resimlerini yollayın eklerim. Ne kanattan olursa olsun. (Politik içerik sırasında ağlıyorlarsa.)
Kendi dikta rejimleri için sahte göz yaşları döküp embesil oy verenleri etki altında bırakmaya çalışanlar sürüsü.
Bugün "ABD vatandaşlarını silahsızlandırma" savaşı süreci üzerine bir basın toplantısı yapan Hüseyin yine timsahlığını koydu ortaya.
Hepsi aynı bunların:
Eklemek istediğiniz politikacıların ağlayan resimlerini yollayın eklerim. Ne kanattan olursa olsun. (Politik içerik sırasında ağlıyorlarsa.)
FACEBOOK ADALETİ
bs"d
The Israel Project adlı organizasyon Facebbok'ta iki ayrı sayfa açıyor.
Biri Araplar'a, diğeri ise Yahudiler'e karşı nefret söylemi içeren yayınlar yapıyorlar. Aynı içerik ve aynı kelimeler kullanılarak.
Bir kaç gün sonra iki sayfayı da Facebook'a şikayet ediyorlar.
Araplar'a karşı yayın yapan sayfa aynı gün kapatılıyor.
Yahudiler'e karşı olan sayfa ise aşağıdaki video yayınlandığında halen ulaşıma açıktı. Belki de halen açıktır.
İşte Facebook adaleti.
İzleyin:
The Israel Project adlı organizasyon Facebbok'ta iki ayrı sayfa açıyor.
Biri Araplar'a, diğeri ise Yahudiler'e karşı nefret söylemi içeren yayınlar yapıyorlar. Aynı içerik ve aynı kelimeler kullanılarak.
Bir kaç gün sonra iki sayfayı da Facebook'a şikayet ediyorlar.
Araplar'a karşı yayın yapan sayfa aynı gün kapatılıyor.
Yahudiler'e karşı olan sayfa ise aşağıdaki video yayınlandığında halen ulaşıma açıktı. Belki de halen açıktır.
İşte Facebook adaleti.
İzleyin:
Wow. Do some lives matter more to Facebook than others? Sounds incredible. Watch the video before you answer. This...
Posted by The Israel Project on FACEBOOK ADALETİ
Pazartesi, Ocak 04, 2016
KÜÇÜK DENİZ KIZI VE ASİMİLASYON SOYKIRIMI
bs"d
Daniel Gordis "Does The World Need The Jews" adlı kitabının girişinde Hans Christian Andersen'in "Küçük Deniz Kızı" masalını ve daha sonra Disney'in bu masalı uyarlama şekillerini karşılaştırarak Yahudiliğin karşı karşıya olduğu en acımasız soykırım olan asimilasyona örnek veriyor.
Andersen'in orijinal masalında Mermaid şu yüzüne çıkıyor ve karşılaştığı dünyaya hayran kalıyor. Kendi deniz altındaki dünyası artık ona karanlık ve renksiz görünmeye başlıyor. İnsanoğullarının dünyasına girmeyi, Prens ile evlenmeyi onlardan biri olmayı hayal etmeye başlıyor. Artık ona kendi dünyasında hareket sağlayan kuyruğu bir engel olarak gelmeye başlıyor ve bu kuyruk yerine insanlar gibi iki bacağı olması için dua ediyor.
Bu amacı için kötü cadıya gidiyor. Cadı onu kuyruğundan kurtarıp iki bacağının oluşması için bir iksir hazırlayabileceğini söylüyor. Ancak bu iksir ile kuyruğunu kaybedince devamlı sancı içinde olacak ve bacaklarını kullandıkça sanki bıçakların üzerinde yürüyormuş gibi hissedecek kendini. Ayrıca eğer Prens onunla evlenmeyi kabul etmezse onu dünya üzerinde canlı tutacak bir ruha sahip olamayacak ve deniz köpüğü içinde eriyip yok olacak.
Bütün bunlar yetmezmiş gibi cadı bir de Mermaid'in deniz altı dünyasında ünlü olan güzel sesini kaybedeceğini söylüyor. Yani istediği insanlar arasına karışabilmenin karşılığında ödemesi gereken fiyat çok yüksek: Sesini kaybedecek, ailesi ile bir daha birlikte olamayacak, deniz kızlarının ellerinde olan olumsuzluğu kaybedecek ve devamlı ağrı içinde olacak.
Bütün bunlara rağmen mermaid iksiri içer ve kuyruğunu, sesini ve ailesini kaybeder. Artık iki bacak sahibidir, özlemini duyduğu dünyada kendini bulur ama artık konuşamadığı için hiç kimse ile irtibat kuramaz. Prens onu sevmektedir ama irtibat kurup dialogları olmadığı için mermaid ile evlenmez ve sonunda başka bir krallıktan bir prenses ile evlenir. Mermaid ise kendine hayat verecek olan ruha sahip olamaz. Sonunda denize geri gider ama artık orada da ona hayat olmadığı için, orada yaşayabilmesi için gerekli tüm vasıflarından vaz geçip kaybetmiş olduğu için köpüklere karışıp sonsuza kadar yok olur.
Bu hikayenin gerçeği.
1990'larda Disney bu hikayeyi alıp kulağa hoş gelen şekle çevirdi.
Kuyruğunu kaybedip bacaklara kavuşan deniz kızı, Dısney'in filmindeki adı ile Ariel, masalın orijinalindeki gibi sancı çekmeyecekti.
Sesini önce kaybedecek ama Prens kötü cadıyı öldürünce tekrar kavuşacaktı.
Konuşan deniz kızı ile Prens evlenecek ve mermaid yerine deniz ölecek.
Kendi deniz-ailesi düğünlerinde olup onların mutluluklarını paylaşacaklar ve sonsuza kadar mutlu olarak yaşayacaklardı.
Bu Disney'in yapımı.
Bizler de değişen dünyaya ayak uydurma, genel toplumda kabul bulma amacı ile aynen Mermaid'in attığı adımları atıyoruz ama kendimizi Disney'in kurgusunda imiş gibi hissedip işin acısız ve kolay yolu olan kendi kendimizi kandırmayı yeğliyoruz.
Yahudiliğin içine dış ideolojiler karıştırarak, kendi asıl yolumuzu bir kenara bırakarak, işimize gelen, kolayımıza gelen bir iki sembol ile (börekas Yahudiliği) bu işin içinden çıkacağımıza kendimizi inandırıyoruz. Bizi kandırması için kötü bir cadıya ihtiyacımız yok. Biz çoktan hazırız.
Hatta "kalbim Yahudi" diye bir yenilik ile Cardio-Yahudiliği de icat ettik.
Geleneklerimiz bize geri kafalılık olarak gelmeye başladı.
Bütün bunları modernleşme, aydınlaşma, sosyal adalet için çırpınma gibi bin türlü bahane ile yaptık.
Bu özellikleri Yahudiliğin ana şartı haline getirip kendi kendimizi kandırarak yeni bir sistem yarattık.
Ama sonunda bu sistem bizi yutmaya başlayınca, çocuklarımız o engin denizin içinde birer köpük gibi erimeye başlayınca artık çok geç olduğunu anlamamak için her zaman sorumluluğu başkalarında, başka etkenlerde aradık.
Cardio veya Gastro Yahudiliğin geleceği sıfır.
İyi bir insan olmak için Yahudi olmaya gerek olamdığını hepimiz biliyoruz.
Börekas yemekten de zevk almak için Yahudi olmaya da gerek olmadığı gibi.
Bunları gören çocuklarımız da haklı olarak en az bizim toplumumuz kadar kültürlü olan, en az bizim toplumumuz kadar eğitimli olan, en az bizim toplumumuz kadar maddi olanaklara sahip olanlar ile kendilerine bir gelecek kurmakta bir sakınca görmeyeceklerdir. Hatta bütün bu özelliklerde bizim toplumumuzu artık çok daha geride de bırakan genel toplumun içinde.
Asimilasyon karşı karşıya kaldığımız en büyük ve en acımasız, ama zevkli bir soykırım.
Hoplaya zıplaya, güle oynaya atıyoruz kendimizi asimilasyon denilen bu fırına.
Başka yolu var mı?
Evet var.
Daniel Gordis "Does The World Need The Jews" adlı kitabının girişinde Hans Christian Andersen'in "Küçük Deniz Kızı" masalını ve daha sonra Disney'in bu masalı uyarlama şekillerini karşılaştırarak Yahudiliğin karşı karşıya olduğu en acımasız soykırım olan asimilasyona örnek veriyor.
Andersen'in orijinal masalında Mermaid şu yüzüne çıkıyor ve karşılaştığı dünyaya hayran kalıyor. Kendi deniz altındaki dünyası artık ona karanlık ve renksiz görünmeye başlıyor. İnsanoğullarının dünyasına girmeyi, Prens ile evlenmeyi onlardan biri olmayı hayal etmeye başlıyor. Artık ona kendi dünyasında hareket sağlayan kuyruğu bir engel olarak gelmeye başlıyor ve bu kuyruk yerine insanlar gibi iki bacağı olması için dua ediyor.
Bu amacı için kötü cadıya gidiyor. Cadı onu kuyruğundan kurtarıp iki bacağının oluşması için bir iksir hazırlayabileceğini söylüyor. Ancak bu iksir ile kuyruğunu kaybedince devamlı sancı içinde olacak ve bacaklarını kullandıkça sanki bıçakların üzerinde yürüyormuş gibi hissedecek kendini. Ayrıca eğer Prens onunla evlenmeyi kabul etmezse onu dünya üzerinde canlı tutacak bir ruha sahip olamayacak ve deniz köpüğü içinde eriyip yok olacak.
Bütün bunlar yetmezmiş gibi cadı bir de Mermaid'in deniz altı dünyasında ünlü olan güzel sesini kaybedeceğini söylüyor. Yani istediği insanlar arasına karışabilmenin karşılığında ödemesi gereken fiyat çok yüksek: Sesini kaybedecek, ailesi ile bir daha birlikte olamayacak, deniz kızlarının ellerinde olan olumsuzluğu kaybedecek ve devamlı ağrı içinde olacak.
Bütün bunlara rağmen mermaid iksiri içer ve kuyruğunu, sesini ve ailesini kaybeder. Artık iki bacak sahibidir, özlemini duyduğu dünyada kendini bulur ama artık konuşamadığı için hiç kimse ile irtibat kuramaz. Prens onu sevmektedir ama irtibat kurup dialogları olmadığı için mermaid ile evlenmez ve sonunda başka bir krallıktan bir prenses ile evlenir. Mermaid ise kendine hayat verecek olan ruha sahip olamaz. Sonunda denize geri gider ama artık orada da ona hayat olmadığı için, orada yaşayabilmesi için gerekli tüm vasıflarından vaz geçip kaybetmiş olduğu için köpüklere karışıp sonsuza kadar yok olur.
Bu hikayenin gerçeği.
1990'larda Disney bu hikayeyi alıp kulağa hoş gelen şekle çevirdi.
Kuyruğunu kaybedip bacaklara kavuşan deniz kızı, Dısney'in filmindeki adı ile Ariel, masalın orijinalindeki gibi sancı çekmeyecekti.
Sesini önce kaybedecek ama Prens kötü cadıyı öldürünce tekrar kavuşacaktı.
Konuşan deniz kızı ile Prens evlenecek ve mermaid yerine deniz ölecek.
Kendi deniz-ailesi düğünlerinde olup onların mutluluklarını paylaşacaklar ve sonsuza kadar mutlu olarak yaşayacaklardı.
Bu Disney'in yapımı.
Bizler de değişen dünyaya ayak uydurma, genel toplumda kabul bulma amacı ile aynen Mermaid'in attığı adımları atıyoruz ama kendimizi Disney'in kurgusunda imiş gibi hissedip işin acısız ve kolay yolu olan kendi kendimizi kandırmayı yeğliyoruz.
Yahudiliğin içine dış ideolojiler karıştırarak, kendi asıl yolumuzu bir kenara bırakarak, işimize gelen, kolayımıza gelen bir iki sembol ile (börekas Yahudiliği) bu işin içinden çıkacağımıza kendimizi inandırıyoruz. Bizi kandırması için kötü bir cadıya ihtiyacımız yok. Biz çoktan hazırız.
Hatta "kalbim Yahudi" diye bir yenilik ile Cardio-Yahudiliği de icat ettik.
Geleneklerimiz bize geri kafalılık olarak gelmeye başladı.
Bütün bunları modernleşme, aydınlaşma, sosyal adalet için çırpınma gibi bin türlü bahane ile yaptık.
Bu özellikleri Yahudiliğin ana şartı haline getirip kendi kendimizi kandırarak yeni bir sistem yarattık.
Ama sonunda bu sistem bizi yutmaya başlayınca, çocuklarımız o engin denizin içinde birer köpük gibi erimeye başlayınca artık çok geç olduğunu anlamamak için her zaman sorumluluğu başkalarında, başka etkenlerde aradık.
Cardio veya Gastro Yahudiliğin geleceği sıfır.
İyi bir insan olmak için Yahudi olmaya gerek olamdığını hepimiz biliyoruz.
Börekas yemekten de zevk almak için Yahudi olmaya da gerek olmadığı gibi.
Bunları gören çocuklarımız da haklı olarak en az bizim toplumumuz kadar kültürlü olan, en az bizim toplumumuz kadar eğitimli olan, en az bizim toplumumuz kadar maddi olanaklara sahip olanlar ile kendilerine bir gelecek kurmakta bir sakınca görmeyeceklerdir. Hatta bütün bu özelliklerde bizim toplumumuzu artık çok daha geride de bırakan genel toplumun içinde.
Asimilasyon karşı karşıya kaldığımız en büyük ve en acımasız, ama zevkli bir soykırım.
Hoplaya zıplaya, güle oynaya atıyoruz kendimizi asimilasyon denilen bu fırına.
Başka yolu var mı?
Evet var.
Pazar, Ocak 03, 2016
TEK TAN-RI'YA AYRI YÖNLERDEN
bs"d
Tünelin ucundaki ışık!
Guş Etziyon kavşağındaki tamirhaneye geldim.
"Minha için Minyan tamalar mısın?"
Çalışma odalarından birine girdik.
Kuzeye dönerek dua etmeye başladık.
Guş Etziyon'dan Yeruşalayim'e doğru.
***
1 metre sağımda Arap işçi yere bir karton serdi.
Güney-doğu'ya, Mekke'ye doğru secdeye yattı.
***
İkimiz de Tek olan Tan-rı'ya dua ettik.
Barış'ın sahibi olan Tan-rı'ya.
Amen!
BİZE TEMBELLİĞİMİZİ HATIRLATAN
bs"d
13 çocuk annesi kadın doktoru Dr. Hanna Katan bize tembelliğimizi yüzümüze vururcasına sesleniyor.
Aşağıdaki video şimdilik sadece İbranice ama hem Yahudiliğin azalmakta olmasından şikayet edip, ailelerimizi genişletmemek için binlerce sebep yaratan, en son model İ-phone'dan vaz geçmeyip kaşer kıyamanın fiyatından yakınanlar için kapak olsun.
Buna ben de dahilim.
7-8 çocuk yapıp büyütebilecek sabır ve kuvvete sahip olduğunu insan etrafındaki örneklerden görünce ve anlayınca çok geç olmuş oluyor maalesef.
Hiç birimizin şikayet etmeye hakkı yok bence.
İbranice anlayanlar için tavsiyemdir:
Dr. Hanna Katan'dan
13 çocuk annesi kadın doktoru Dr. Hanna Katan bize tembelliğimizi yüzümüze vururcasına sesleniyor.
Aşağıdaki video şimdilik sadece İbranice ama hem Yahudiliğin azalmakta olmasından şikayet edip, ailelerimizi genişletmemek için binlerce sebep yaratan, en son model İ-phone'dan vaz geçmeyip kaşer kıyamanın fiyatından yakınanlar için kapak olsun.
Buna ben de dahilim.
7-8 çocuk yapıp büyütebilecek sabır ve kuvvete sahip olduğunu insan etrafındaki örneklerden görünce ve anlayınca çok geç olmuş oluyor maalesef.
Hiç birimizin şikayet etmeye hakkı yok bence.
İbranice anlayanlar için tavsiyemdir:
Dr. Hanna Katan'dan
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)













